“Hoe gaat het” is misschien wel de meest gestelde en minst betrouwbare vraag op de werkvloer. Het antwoord is bijna altijd hetzelfde. Goed, druk, maar het gaat wel. Ik heb die zin zelf ontelbare keren gezegd, terwijl het van binnen allesbehalve goed ging.
Het probleem zit niet in de vraag zelf. Het zit erin dat die vraag geen ruimte biedt voor een eerlijk antwoord, zeker niet op de gang, tussen twee vergaderingen door. Mensen die goed zijn geworden in het verbergen van hoe het écht gaat, en dat zijn er meer dan je denkt, hebben dat antwoord allang klaarliggen.
Wat wél iets laat zien, is verandering. Niet hoe iemand zich op dit moment presenteert, maar hoe dat is verschoven ten opzichte van een paar weken of maanden geleden. Iemand die altijd het eerst met ideeën kwam en nu stil is in overleggen. Iemand die nooit ziek was en nu vaker een dagje mist. Iemand wiens humor verschoven is van luchtig naar scherp.
Die verschuivingen zijn zichtbaar voor wie er even bij stilstaat. Ze vragen geen protocol, geen vragenlijst, geen officieel moment. Ze vragen alleen dat je iemand kent, en dat je opmerkt wanneer diegene niet meer is wie hij normaal is.
Dus de volgende keer dat je “hoe gaat het” wil vragen: bedenk eerst wat je al weet. Wat is er anders aan deze persoon dan een paar maanden geleden? Dat antwoord vertelt je vaak meer dan het antwoord dat je op je vraag terugkrijgt.
Wie in jouw team is de laatste tijd net iets anders dan normaal?
Herken je dit binnen jouw organisatie?
Boek de keynote “Wat zit er in de tas van jouw team?” voor jouw team of publiek.