Ik kom in veel organisaties waar de sfeer op het eerste gezicht goed is. Er wordt gelachen, er is een borrel op vrijdag, collega’s kennen elkaars verjaardagen. Op die momenten hoor ik vaak: bij ons is het gelukkig heel gezellig.
Gezelligheid en psychologische veiligheid worden makkelijk door elkaar gehaald. Het zijn twee verschillende dingen. Gezelligheid gaat over de leuke momenten. Psychologische veiligheid gaat over de moeilijke momenten. Over durven zeggen dat een deadline niet haalbaar is, dat een beslissing niet klopt, dat het even niet goed gaat.
Ik heb zelf in teams gewerkt die op papier en in de wandelgangen hecht en warm waren, en waarin ik alsnog maandenlang verborg hoe slecht het met me ging. Niet omdat mensen onaardig waren. Maar gezelligheid en kwetsbaarheid gaan niet vanzelf samen. Meelachen om een grap is makkelijker dan zeggen dat je het niet meer trekt.
Psychologische veiligheid ontstaat niet vanzelf uit een leuke teamcultuur. Die ontstaat op het moment dat iemand het een keer wél durft te zeggen, en merkt dat er niet raar op gereageerd wordt. Geen paniek, geen ongemakkelijke stilte, geen “maar het gaat toch altijd goed met jou”. Gewoon gehoord worden, zonder oordeel.
Wil je weten of jouw team écht psychologisch veilig is? Kijk niet naar de vrijdagmiddagborrel. Kijk naar wat er gebeurt op het moment dat iemand voor het eerst zegt dat het niet goed gaat.
Wanneer was dat voor het laatst, bij jullie?
Deze blog is ook te lezen via mijn boekingsbureau Athenas: bekijk hun versie →
Herken je dit binnen jouw organisatie?
Boek de keynote “Wat zit er in de tas van jouw team?” voor jouw team of publiek.